Uyuşturucu madde ticareti suçunda Bölge Adliye Mahkemesinin mükerrerlik uygulamasının "birinci kez" olarak düzeltilmesiyle kararın Yargıtayca bozulması.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan yargılanan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının deliller yönünden yerinde olduğu ve hukuka aykırılık taşımadığı tespit edilirken, ilk derece mahkemesince sanığa uygulanan tekerrür hükümlerinde sanığın adli sicil kaydında yalnızca bir kez tekerrüre esas ilam bulunmasına rağmen "ikinci kez mükerrir" olarak nitelendirilmesinin hatalı olduğu belirlenmiş; bu hususun yüksek mahkeme tarafından düzeltilerek "birinci kez mükerrir" ibaresiyle hükmün onanmasına ve cezanın buna uygun infaz edilmesine karar verilmiştir.
8. Ceza Dairesi         2025/772 E.  ,  2026/2393 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/5358 E., 2024/3066 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, sanığın temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2024 tarihli ve 2024/505 Esas, 2024/522 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52/2-4, 53, 54/1, 63... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 27.11.2024 tarihli ve 2024/5358 Esas, 2024/3066 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Delillerin mahkumiyet için yeterli olmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1. Sanık Müdafiinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde,
Sanık müdafiinin 08.12.2024 tarihinde gerekçesiyle birlikte ve usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen iki haftalık kanuni süre geçtikten sonra 02.01.2025 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır.
2. Sanığın Temyiz Talebinin İncelenmesinde,
Dava dosyası kapsamına göre, sanık hakkında uyuşturucu madde sattığına ilişkin kolluğa ihbarda bulunulduğu ve olay tarihinde sanığın ikametinin çevresinde fiziki takibe başlandığı, ikametinden çıkan sanığın sokakta tanık ... ile buluştukları ve birbirlerine bir şey alıp verdiklerinin kolluk görevlileri tarafından görüldüğü, sanığın yanından ayrılan tanıkta ele geçen metamfetamine el konulduğu, aynı gün sanıkta da aynı nitelikte uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, sanığın tanık ...'a uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın savunmaları, tanık beyanları ve tutanak tanığın beyanı ile uyumlu fiziki takip tutanağı nazara alındığında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltilmesi gereken husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gaziantep 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2022 tarihli 2021/7485 Esas ve 2022/402 Karar sayılı ilamının birinci kez tekerrüre esas olduğu, sanığın adli sicil kaydında ikinci kez tekerrüre esas başka bir ilamın bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında ikinci kez mükerirlik hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğu kabul edilmiş ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR
1. Sanık Müdafiinin Temyiz Talebinin İncelenmesinde,
Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,
2. Sanığın Temyiz Talebinin İncelenmesinde,
Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 27.11.2024 tarihli ve 2024/5358 Esas, 2024/3066 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, tekerrür ile ilgili kısımda yer alan "İKİNCİ" kez ibaresinin kaldırılarak yerine "BİRİNCİ" kez ibaresinin yazılması ve "SAYILMASINA" ibaresinden son yer alan "...TCK'nun 58/6-7 maddesi uyarınca hapis cezasının İKİNCİ KEZ mükerrirlere özgü infaz rejimine göre İNFAZINA, cezasının infazından sonra sanığın denetimli serbestlik tedbirine tabi TUTULMASINA," ibaresinin tamamen kaldırılarak yerine "...5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddeleri uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ibaresinin eklenmesi suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2026 tarihinde karar verildi.