hırsızlık ve mala zarar verme suçlarında katılan vekilinin temyiz istemlerinin usulî gerekçesizlik nedeniyle reddi ile temyiz edilebilirlik hatalarının incelenmesi.

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarında katılan vekilinin temyiz istemlerinin usulî gerekçesizlik nedeniyle reddi ile temyiz edilebilirlik hatalarının incelenmesi.

Özet: Yüksek mahkeme, katılan vekilinin hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına ilişkin temyiz başvurularını değerlendirerek, başlangıçta bölge adliye mahkemesinin bir hırsızlık davasındaki temyiz edilemezlik kararını hatalı bularak kaldırsa da, somut temyiz dilekçesinde gerekçe gösterilmediği için hırsızlık yönünden yapılan başvuruyu reddetmiş; mala zarar verme suçunda ise bölge adliye mahkemesinin kararını onamıştır; ancak, tüm bu kararların yanı sıra, nihai olarak verilen hükümde bir beraat kararını kaldırarak sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurmuştur.

2. Ceza Dairesi 2023/20187 E. , 2026/2347 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1618 E., 2022/399 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

SUÇLARIN TARİHİ : 10.09.2017

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddine, istinaf başvurusunun esastan reddine, beraat hükmü kaldırılarak mahkûmiyetine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, ek kararın onanması, onama

Katılan vekilinin 18.04.2023 tarihli dilekçesinin içeriğine göre, mahkûmiyet hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

I- Katılan vekilinin, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen 11.04.2022 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince sanık ...'nin hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 142/5, 143. maddeleri gereğince beraatine hükmedildiği, katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince verilen 02.03.2022 tarihli ve 2019/1618 Esas, 2022/399 Karar sayılı karar ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 11.04.2022 tarihli ek karar ile, kararın kesin olarak verilmiş olması nedeniyle temyiz edilemez olduğunun kabulü ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, ancak sanığın üzerine atılı TCK'nın 142/1-a, 142/5, 143. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırının 10 yıldan fazla olması nedeniyle temyizi kabil olduğu anlaşılmakla, 11.04.2022 tarihli ek kararın bu hüküm yönünden kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen 11.04.2022 tarihli ve 2019/1618 Esas, 2022/399 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, hırsızlık suçundan verilen karar katılan vekili tarafından temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Katılan vekilinin, sanık ... ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen 11.04.2022 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen 11.04.2022 tarihli ve 2019/1618 Esas, 2022/399 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine dair 11.04.2022 tarihli ve 2019/1618 Esas, 2022/399 Karar sayılı ek kararda mala zarar verme suçu yönünden bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin reddiyle, mala zarar verme suçu yönünden temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III- Katılan vekilinin, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan 02.03.2022 tarihli karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılan vekilinin temyiz isteminin "Sanık hakkında ceza indirimine gidilmesinin adalete aykırı olduğunu, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.