Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz başvurularını inceleyerek esastan reddetmiştir.
Özet: Sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aldığı altı aylık hapis cezasına yönelik bölge adliye mahkemesi kararının, Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-a maddesi gereği temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından temyiz istemi reddedilmiş; hırsızlık suçundan ise, sanık ve müdafiinin yerel mahkeme kararının yasalara aykırı olduğuna dair temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek, bölge adliye mahkemesince verilen istinaf ret kararının usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilerek onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/15733 E.  ,  2026/856 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/82 E., 2022/159 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I- Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.01.2022 tarihli ve 2022/82 Esas, 2022/159 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında, Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2021/456 Esas, 2021/820 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1-4 ve 62. maddesi uyarınca kurulan 6 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, müdafii bulunsa bile sanığın da temyiz hakkı olduğundan ve kararın daha önce ayrıca sanığa tebliğ edilmediği anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine sunduğu temyiz talebinin de süresinde olduğunun kabulü gerektiği, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin "yerel mahkemenin, sanığa isnat edilen suçlar yönünden ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenleri göz önünde bulundurmayarak, yasaya ve hukuka aykırı bir hüküm kurduğuna, suça konu eşyaların muhafaza altına alınmış olmadığına, yerel mahkemenin suça konu eşyaların muhafaza altına alınmış olup olmadığını göz ardı ederek ve dosya kapsamında sanığın aleyhine karar vermeye elverişli, hukuka uygun delil de olmadığından ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın üzerine atılı olan bu suçu kabul etmediklerine, kamera görüntüleri, CD inceleme tutanakları ve dosya kapsamındaki delillerin, sanığın üzerine atılı suçlar nedeniyle cezalandırılmasına elverişlilik ve hukuka uygunluk arz etmediğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.