Yargıtay 2. Ceza Dairesi hırsızlık suçunda suça konu yerin eklenti niteliği, tekerrür ve koşullu salıverme hükümlerine ilişkin eksik araştırma ve hukuka aykırı uygulamalar sebebiyle hükmü bozdu.
Özet: Yargıtay, hırsızlık suçuna ilişkin temyiz başvurusunu değerlendirerek, suça konu tabelanın bina eklentisi niteliğinde olup olmadığının tespiti için yeterli araştırma yapılmaması, sanığın önceki ilamında tekerrür hükmü uygulanmadığı halde hatalı olarak ikinci kez mükerrir kabul edilmesi ve yeni yasa değişikliği uyarınca koşullu salıverme hükümlerinin eksik değerlendirilmesi gibi nedenlerle bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararını bozarak dosyanın yeniden incelenmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/21206 E.  ,  2026/841 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/52 E., 2022/3506 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin "verilen cezanın adil olmadığına, şüphe olduğuna, cezanın çok ağır olduğuna, cezanın ölçülü olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, hırsızlığa sanığın karışmadığına, sanığa beraat kararı verilmesine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Suça konu tabelanın bulunduğu yerine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinde belirtilen bir binanın eklentisi sayılan nitelikte olup olmadığı, dosyaya ekli fotoğraf içeriğinden tereddüde mahal bırakmayacak şekilde anlaşılamadığından, mahkemece suça konu yerde keşif yapılarak denetime elverişli yeterli sayıda fotoğraf çekilip, eklenti niteliği taşıyıp taşımadığı açıklığa kavuşturulup, sonucuna göre sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h veya 141. maddesine uyup uymadığı tespit edilerek karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile eylemin aynı Kanun'un 142/1-e maddesi kapsamında kaldığının kabul edilerek hüküm kurulması,
2- Sanığın tekerrüre esas alınan ilâmında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmadığı halde sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun belirtilmesi,
3- Kabule göre de;
04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, sanık hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilemeyecek olduğunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrasında kurulacak hükümde 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.