Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını, sanık müdafiinin kast, zorunluluk ve değer azlığı itirazlarını reddederek onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan sanık hakkında kurulan hükme karşı müdafii tarafından suç işleme kastı bulunmadığı, zorunluluk hali olduğu, beraat kararı veya lehe hükümlerin uygulanması gerektiği gerekçeleriyle yapılan temyiz başvurusunda, mahkemece yapılan incelemede hükümde herhangi bir hukuka aykırılık veya isabetsizlik tespit edilmediği belirtilerek, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenleri reddedilmiş ve kararın esastan onanmasına oybirliğiyle hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2092 E., 2023/3300 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulmasıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: OnamaSanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suç işleme kastının olmadığı, zorunluluk hâlinin olduğu, beraat kararı verilmesi, malın değerinin az olduğu ve lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu kabul edildiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.