Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun reddi kararının hukuka uygun bulunarak sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddedilerek onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi tarafından esastan reddedilmesinin ardından, sanık müdafiinin takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması, sanığın maddi gerçeğe ulaşmaya katkısı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırılık iddialarına dayanan temyiz başvurusu, Yargıtayca yapılan değerlendirme sonucunda hukuka aykırı bulunmayarak esastan reddedilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu kabul edilerek hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI:2022/370 E., 2023/493 K. SUÇ: HırsızlıkHÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanık hakkında, takdiri indirim nedenlerinin gözetilmediğine, sanığın maddi gerçekliğin ortaya çıkmasına yardım ettiğine, mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, ceza muhakemesinin amacının, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçun işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olduğuna, yine Ceza Kanunu'nun evrensel ilkelerinden birinin de masumiyet karinesi olduğuna, masumiyet karinesinin uzantısının " in dubio pro reo " olarak ifade edilen "Şüpheden sanık yararlanır " ilkesi olduğuna, bu ilkenin özünün, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin mutlaka sanık yararına değerlendirilmesi olduğuna, verilen cezanın sanığı mağdur ettiğine, sanığın muhakemenin her aşamasında maddi gerçekliğin ortaya çıkmasına yardım ettiğine, bu durumun gözetilmeden hüküm kurulmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca ... 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.