Yargıtay 2. Ceza Dairesinin sanıkların hırsızlık ve konut dokunulmazlığı ihlali suçlarından temyiz başvurularını usuli nedenlerle reddettiği karar.
Özet: Bu hukuki evrakta, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere ilişkin temyiz başvuruları incelenmiştir; bir sanığın temyiz talebi, hükmün diğer sanıklar hakkında verilen kararın sirayeti niteliğinde olması ve bu durumda bağımsız temyiz hakkı bulunmadığı gerekçesiyle reddedilirken, diğer sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme yönelik temyizi, beş yıldan az hapis cezalarına ilişkin istinaf red kararlarının temyize kapalı olması nedeniyle reddedilmiştir; aynı sanığın hırsızlık suçundan temyiz başvurusu ise, yasal sürede yapılmasına rağmen temyiz sebebi içermediği için reddedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/351 E., 2023/2671 K.SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onamaI- Sanık ... müdafiinin temyiz istemine ilişkin olarak yapılan incelemede, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.01.2024 tarihli, 2023/6-338 Esas ve 2024/20 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere önceki kararı temyiz etmeyen veya temyiz talebi reddedilen sanığın sonraki hükmü temyiz edemeyeceğine ilişkin ilke ve kabuller karşısında; Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli, 2020/518 Esas ve 2022/787 Karar sayılı kararına yönelik diğer sanıklar ... ve ...'ın istinaf talepleri üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından diğer sanıklar hakkında düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kararın sanık ...’a sirayetine karar verildiği ve sanık ... müdafiinin temyiz isteminde bulunduğu, ancak sirayet kararı nedeniyle verilen hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, III- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere sanığın 05.10.2023 tarihinde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 12.10.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.