hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ve müdafiinin temyiz başvurularının usul ve esas yönünden reddi ile hırsızlık hükmünün onanmasına dair yargıtay kararı.

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ve müdafiinin temyiz başvurularının usul ve esas yönünden reddi ile hırsızlık hükmünün onanmasına dair Yargıtay kararı.

Özet: Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi, yasal düzenleme gereği temyiz incelemesi dışında kaldığı için reddedilirken; hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın şahsi temyiz talebi, gerekçeli temyiz dilekçesinin yasal süresinde sunulmaması nedeniyle usulen reddedilmiş; ancak sanık müdafiinin hırsızlık suçu için yaptığı temyiz başvurusu, sanığın maddi zorluk, pişmanlık ve zararın giderilememesi gibi nedenlerle cezasının orantısız olduğu iddialarını içermesine rağmen, ilk derece mahkemesi kararında ve istinaf incelemesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esas yönünden reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin kararı oy birliğiyle onanmıştır.

2. Ceza Dairesi 2026/4771 E. , 2026/8219 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/721 E., 2022/2141 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde sanığın 01.08.2022 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, Dairemizin 17.11.2025 tarihli tevdii kararı sonrası ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere gerekçeli kararın 12.02.2026 tarihinde sanığa usûlüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak sanığın 5271 sayılı Kanun'un mülga 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE,

III- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''Sanığın maddi durum yetersizliği nedeniyle zorunluluk hali dolayısıyla hırsızlık suçunu işlediğine, sanığın aşamalarda pişmanlığını dile getirdiğine, sanığın zararı gidermek istediği ancak maddi durumunun yetersizliği nedeniyle zararı gideremediğine, suça konu eşyanın değeri gözetildiğinde sanığın 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinin hakkaniyete ve vicdana aykırı olduğuna, sanığın beraatine, bunun mümkün olmaması halinde sanığın cezasında indirim yapılmasına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.