Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, adli yardım talebinin reddine yönelik itirazı, başvuranın mali yetersizliğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle reddetmiştir.
Özet: Bir yüksek mahkeme, davacının temyiz başvurusunda talep ettiği adli yardımın reddi yönündeki karara yapılan itirazı değerlendirmiş olup, sosyal hukuk devletinin gereği olan adli yardımın Hukuk Muhakemeleri Kanunundaki şartları, özellikle kişinin kendisi ve ailesinin geçimini aksatmadan yargılama giderlerini ödeme gücünden yoksun olmasını gerektirdiğini vurgulamıştır; ancak somut olayda, davacının temyiz yoluna başvuru giderlerini ödeme gücünden yoksun olduğuna dair yeterli kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine yönelik önceki kararın yasalara uygun olduğuna hükmederek itirazı reddetmiştir.
10. Hukuk Dairesi         2026/8752 E.  ,  2026/6330 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 51. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1536 E., 2025/1634 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. İş Mahkemesi
SAYISI : 2023/68 E., 2024/402 K.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 51. Hukuk Dairesinin 06.11.2025 tarih ve 2025/1536 E., 2025/1634 K. sayılı kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan değerlendirmede adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nın 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez H./ Özekes M./ Akkan M./ Taş Korkmaz H.: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).
Adli yardım 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre adli yardımın şartları “ödeme gücünden yoksun olma” ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1).
Adli yardım talebinde bulunan kimsenin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir (m. 336/2). Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bu belgeler incelenerek belirlenecektir.
Somut olayda adli yardım talebine ilişkin temyiz dilekçesi ve içeriği dikkate alındığında; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmamıştır.
Açıklanan nedenle Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davacı vekilinin yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nın 337/2. maddesi gereğince REDDİNE,
06.05.2026 gününde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.