Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanığın gerekçesiz temyiz talebini ve müdafiinin hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik itirazlarını inceleyerek yerel mahkeme kararını onamıştır.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı sanığın temyiz dilekçesinde hukuki gerekçe belirtmediği için isteminin usulden reddine karar verilirken; sanık müdafiinin, eylemin terkedilmiş eşya almaktan ibaret olduğu ve suçun maddi-manevi unsurlarının oluşmadığı yönündeki itirazları, yapılan incelemede mahkûmiyet hükmünde esas yönünden hukuka aykırılık tespit edilememesi ve ceza hesaplamasındaki ufak bir hatanın sonuca etkili olmaması gerekçeleriyle reddedilerek, ilk derece mahkemesi kararının tebliğnameye uygun olarak onanmasına hükmedilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/14772 E.  ,  2026/732 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/34 E., 2025/369 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
I) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 7165 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin ''sanığın beraatine karar verilmesini talep ettiklerine, sanığın ifadesinde de belirtmiş olduğu üzere suça konu eşyaların açık alanda durduğuna ve sahipsiz bir şekilde bulunduğuna, sanığın suça konu eşyayı çöpe atılmış veya terk edilmiş olduğunu düşündüğüne, bu nedenle suça konu eşyaları alarak zor durumundaki çocuğuna yardımcı olduğuna ve somut olayda atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan zamanaşımı süresinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddesi uyarınca tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 43. maddesi ile 1/4 oranında artırım yapılırken 8 yıl 16... gün yerine 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi, sonraki uygulamaların doğru olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Anadolu 37. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 37. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.