Yargıtaydan hırsızlık suçunda etkin pişmanlık hükümlerinin incelenmemesi ve mükerrir sanık hakkında koşullu salıverme kurallarının hatalı uygulanması nedeniyle bozma kararı.
Özet: Yüksek Mahkeme, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz başvurularını değerlendirmiş, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen cezanın temyiz edilemez nitelikte olması nedeniyle bu yöndeki başvuruyu reddetmiş; ancak hırsızlık suçundan kurulan hükmü, sanığın zararı giderdiğine dair iddialarının ve sunulan dekontun etkin pişmanlık hükümleri yönünden yeterince araştırılmaması ile ikinci defa tekerrür hükümlerine tabi sanık hakkında güncel mevzuat uyarınca koşullu salıverilme sürelerinin hatalı uygulanması gerekçeleriyle bozarak dosyayı yerel mahkemeye göndermiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/14886 E.  ,  2026/731 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1198 E., 2022/518 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmalığının ihlâli
SUÇLARIN TARİHİ : 29.11.2020
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin ''abisi ...'nın mahkeme katibine ödeme dekontunu verdiğine, fakat dosyaya eklemediğine, zararı karşıladığına, buna rağmen hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına'' sanık müdafiinin temyiz isteminin ''sanığın mahkeme sürecince pişmanlığını dile getirdiğine, bu hususun mahkemece göz ardı edildiğine, sanığın cezaevinde olduğu hususu da göz önünde bulundurulduğunda zararı gidermesi için gereken süre verilmesi gerektiğine ve usul ve yasaya aykırı mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmesini talep etiklerine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğindeki diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın, şikâyetçinin zararını karşıladığını beyan etmesi ve 18.03.2021 tarihli dekont sunması karşısında şikâyetçinin zararının karşılanıp karşılanmadığı araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Adana 32. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.