Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının sanık ve müdafiinin temyiz itirazları hukuka uygun bulunmayarak reddedilmesi ve hükmün onanması.
Özet: Sanık ve müdafiinin, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına ilişkin temyiz itirazlarında; sanığın suçu işlemediği, eylemin nitelikli hal kapsamında olmadığı, 5237 sayılı Kanunun 146. maddesinin uygulanmadığı, zararın giderilememesi, belirlenen zararın yüksekliği ve samimi ikrara rağmen lehe hükümlerin uygulanmaması gibi nedenler ileri sürülmüşse de, yapılan incelemede hükümde herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilemediğinden, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek yerel mahkemenin usul ve yasaya uygun bulunan mahkûmiyet kararının onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/13655 E.  ,  2026/5146 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/2152 E., 2025/1931 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, sanığın atılı suçu işlemediğine, aracın kilitli olmaması sebebiyle nitelikli halin oluşmadığına, TCK'nın 146. maddesinin uygulanmadığına, sanığın ceza infaz kurumunda olması sebebiyle zararı gideremediğine, belirlenen zararın yüksek olduğuna, suçu samimi olarak ikrar etmesine rağmen lehe hükümlerin uygulanmadığına, yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanığın mahkûmiyetine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.