Hırsızlık suçuna ilişkin, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz edilemez nitelikteki ek kararının Yargıtayca incelenerek sanığın temyiz isteminin reddi ve kararın onanması.
Özet: Hırsızlık suçuna ilişkin bir davada, sanığın Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararına karşı yaptığı temyiz başvurusu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmaması sebebiyle reddedilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/15105 E.  ,  2026/721 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ : 24.04.2025
SAYISI : 2024/1603 E., 2025/935 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.04.2025 tarihli ve 2024/1603 Esas, 2025/935 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 24.04.2025 tarihli ve 2024/1603 Esas, 2025/935 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çay Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.