Hırsızlık davasında sanığın temyiz sebeplerini içermeyen dilekçe ile yaptığı başvurunun Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından reddedilmesi kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkum olan sanığın, ilk derece mahkemesinin kararını onayan bölge adliye mahkemesi kararına karşı yaptığı temyiz başvurusu, sanığın yokluğunda usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı kanuni süresinde sunulsa dahi, dilekçenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddeleri uyarınca herhangi bir temyiz sebebi içermemesi nedeniyle Yargıtay tarafından reddedilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1178 E., 2025/3408 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: RetGaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.11.2025 tarihli ve 2024/1178 Esas, 2025/3408 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 20.11.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 21.11.2025 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.