Nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan verilen cezanın usul ve yasaya uygun bulunmasıyla, sanık müdafiinin temyiz başvurusu Yargıtay tarafından oybirliğiyle esastan reddedilerek hüküm onanmıştır.
Özet: Sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan verilen 5 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilk derece mahkemesi kararının, istinaf mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine temyiz incelemesi yapan yüksek mahkeme, yargılama sürecindeki usul ve kanunlara uygunluk, ileri sürülen iddia ve savunmaların delillerle değerlendirilmesi, eylemin sanık tarafından işlendiğinin tespiti, suç vasfının doğru belirlenmesi ve ceza yaptırımının yasal gerekçeye dayanması hususlarında hukuka aykırılık görmeyerek, sanık müdafiinin temyiz istemini oy birliğiyle reddetmiş ve hükmü onamıştır.
6. Ceza Dairesi         2024/2189 E.  ,  2026/1474 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1706 E., 2024/115 K.
SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2022/70 Esas, 2022/167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d-h ve 35. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. İstinaf
Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 17.01.2024 tarihli ve 2022/1706 Esas, 2024/115 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı aykırı olduğuna, savunma ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyet kararı verilmesi için yeterli delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesine aksi kanaat oluşması halinde lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yerinde, yeterli ve kanuni gerekçeyle uygulanmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
17.02.2026 tarihinde karar verildi.