Yargıtay 2. Ceza Dairesinin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığı ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına karşı yapılan temyiz başvurularını esastan reddederek hükümlerin onanmasına ilişkin kararı.
Özet: Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından bozma sonrası verilen mahkumiyet kararlarını temyiz eden sanık ve müdafiinin, eylemin açık hırsızlık olduğu, kesin delil bulunmadığı ve çelişkiler olduğu yönündeki itirazları, dosya üzerinden yapılan detaylı incelemede hükümlerde hukuka aykırılık veya isabetsizlik tespit edilmediği gerekçesiyle Yargıtay tarafından esastan reddedilerek, tebliğnameye uygun şekilde mahkumiyet hükümleri oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1280 E., 2025/1838 K.SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: OnamaSanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, şüphe olduğu, kesin delil olmadığı, eylemin açıktan hırsızlık suçunu oluşturduğuna yönelik, sanığın temyiz isteminin ise çelişkiler olduğu, kesin delil olmadığı ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun oluşmadığına yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu kabul edildiğinden, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca ... 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.