Yargıtay, Facebooktaki hakaret suçunda aleniyet unsurunun yeterince araştırılmaması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararını bozdu.
Özet: Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde, sanık ve katılan vekilinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemekle birlikte, ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin, sanığın Facebook hesabından yaptığı paylaşımdaki suça konu yorumun herkese açık olup olmadığını, dolayısıyla aleniyet unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediğini ve 5237 sayılı Kanunun 125/4. maddesinin uygulanabilirliğini yeterince tartışmadığı tespit edilmiştir; bu hukuka aykırılık nedeniyle bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun düzeltilerek reddi kararı bozulmuş ve dava dosyası ilk derece mahkemesine geri gönderilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/2749 E.  ,  2026/5817 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/923 E., 2023/1493 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, suç tarihinde paylaşımı kendisinin yaptığına dair mahkumiyete yeterli delil olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, Yargıtay içtihatları ve Anayasa Mahkemesi kararları dikkate alındığında suçun oluşmayacağına, katılan vekilinin hükümden sonra 04.06.2021 tarihinde vekillikten çekilme dilekçesi sunduğuna ve vekalet ücreti verilemeyeceğine ilişkindir.
Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ve indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı, suça konu Facebook hesabından yapılan paylaşıma ilişkin ekran görüntüsü ve sanığın hesabın kendisine ait olduğuna dair savunmaları karşısında, sanığın ve katılan vekilinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın Facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde yer alan hesabından yaptığı paylaşımda, sayfasının herkese açık olup olmadığı, suça konu yorumun herkes tarafından görülme olanağı olup olmadığı tespit edildikten sonra, aleniyet unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun’un 125/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı görülmüştür. Tebliğname'de yer alan görüşe bu sebeple iştirak edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.03.2026 tarihinde karar verildi.