Yargıtay, hakaret suçunda aleniyet unsurunun yetersiz gerekçelendirilmesi nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararını bozarken, kasten yaralama suçundaki temyiz başvurusunu kesinlikten reddetmiştir.
Özet: Bu hukuki metinde, sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümler değerlendirilmiş olup, kasten yaralama suçundan verilen kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle temyiz talebi reddedilirken, hakaret suçuna yönelik bölge adliye mahkemesi kararının temyizen incelenmesi sonucunda, 5237 sayılı Kanunun 125/4. maddesindeki aleniyet unsurunun uygulanması için olayın belirlenemeyen sayıda kişi tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığı bulunması gerektiği, ancak dosya kapsamında sanığın telefonun hoparlörünün açık olduğunu bildiğine dair delil olmadığından, aleniyetin eksik gerekçeyle uygulandığı tespit edilerek bölge adliye mahkemesi kararının bu kısım yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/5102 E.  ,  2026/5798 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3234 E. 2023/3894 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;
Kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.
Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafilerinin temyiz istemleri; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, kişilere karşı olan eylemin kamu görevine karşı sayılmasının da hatalı olduğuna, mağdurların sıradan vatandaş olduğuna, şikâyet bulunmadığına, sanık aleyhine mağdur beyanlarını destekler nitelikte delil bulunmadığına ve kararın bozulması gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, mağdur beyanı, tanıkların anlatımları, haciz tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçu işlediği, sanık müdafilerinin diğer temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Ancak;
5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, dosya kapsamından sanığın telefonun hoparlörünün açık olduğunu bildiğine ilişkin delil olmadığının anlaşılması karşısında, gerçekleşen hakaret eyleminde aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125. maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması,
Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Buldan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.03.2026 tarihinde karar verildi.