Yargıtay, hakaret suçundan verilen beraat hükmünü, matufiyet koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle eylemin suç olarak tanımlanmadığını vurgulayarak, yanlış kanun maddesi kullanımını düzelttikten sonra esastan onadı.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesinin verdiği beraat kararının istinaf incelemesi sonucu onanması üzerine katılan vekilinin temyiz başvurusu değerlendirilmiş; Yargıtay, eylemin ifade özgürlüğü sınırını aştığı ve suç unsurlarının oluştuğu yönündeki itirazları reddederek, beraat kararının esasta doğru olduğunu ancak matufiyet koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle verilen kararda hatalı bir kanun maddesine (CMK 223/2-e yerine 223/2-a) atıf yapıldığını tespit etmiştir. Bu hatanın yeniden yargılamayı gerektirmemesi sebebiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı, ilgili kanun maddesi düzeltilerek oybirliğiyle onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2024/3038 E.  ,  2026/5714 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2873 E., 2023/3892 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, eylemin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğine, eleştiri sınırının aşıldığına, suçun unsurlarının oluştuğuna, sözlerin muhatabının katılan olması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dosya içeriğine göre, kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen,
"Hakaret suçunda matufiyet koşulunun gerçekleşmediğinin kabul edilmesi nedeniyle yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken, uygulama maddesi olarak 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi" hususu dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, karardan "5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi" ibaresi çıkarılıp yerine "5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi" ibaresi yazılmak suretiyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 67. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.03.2026 tarihinde karar verildi.