Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan sanık hakkında bozma üzerine kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin müdafi temyizini reddederek kararı onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, yasal prosedürlere uygun olarak yapılan ve süresinde sunulduğu tespit edilen temyiz başvurusunun incelenmesi sonucunda, önceki bozma kararına uyularak yürütülen yargılama süresince toplanan deliller ve hakimin takdiri esas alınarak sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmeyerek reddedilmiş ve ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararı, tebliğname görüşü doğrultusunda oy birliğiyle onanarak kesinleşmiştir.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2025/186 E., 2025/467 K.SUÇ: HırsızlıkHÜKÜM: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 saylı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.