Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün, usulen hatalı istinaf başvurusunun reddi sonrası 12 yıllık dava zamanaşımı dolduğu gerekçesiyle düşmesine karar verdi.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz incelemesi sonucunda, istinaf başvurusunun değerlendirilmesindeki usulü eksiklikler giderildikten sonra yapılan esas incelemede, sanığın eylemi için Türk Ceza Kanununda belirlenen on iki yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihi ve deneme süresi içerisinde yeniden suç işleme tarihi arasındaki durma süreleri de dikkate alınarak yapılan hesaplamada dolduğu tespit edilmiş ve bu nedenle yerel mahkemenin mahkûmiyet hükmü bozulup sanık hakkındaki kamu davası zamanaşımı nedeniyle düşürülmüştür.
4. Ceza Dairesi         2025/9602 E.  ,  2026/5619 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/683 E., 2021/1053 K.
YEREL MAHKEMESİ : Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/780 E., 2019/353 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme
Yapılan ön inceleme neticesinde; 5235 sayılı Kanun'un 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca 20.07.2016 tarihinde göreve başlamasından önce, Yerel Mahkemece 08.02.2008 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün Yargıtay'ın temyiz denetiminden geçmiş olması nedeniyle bozma sonrası açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle verilen mahkûmiyet kararının temyiz kanun yoluna tabi bulunduğu gözetilmeden, Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hukuki değerden yoksun ve sanığın 19.08.2019 tarihli dilekçesinin de temyiz talebi niteliğinde olduğu belirlenmekle, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilerek, gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 125/3. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın tür ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
Suç tarihinden itibaren, önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten, deneme süresi içerisinde işlenen suç tarihine kadar geçen durma süresi de dikkate alındığında, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.03.2026 tarihinde karar verildi.