Yargıtay Ceza Dairesi, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden istinaf ret kararını kesin bulurken, hakaret suçunda sanığın akıl hastalığı değerlendirmesindeki usul eksikliği nedeniyle hükmü bozdu.
Özet: Yüksek mahkeme, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen kesin hükme yönelik temyiz istemini oy birliğiyle reddederken; hakaret suçundan kurulan hükmü ise, sanığın fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin, akıl hastalığı nedeniyle usulüne uygun sağlık kurulu raporu alınmadan, tek hekim raporuyla yetinilerek değerlendirilmesi hukuka aykırı bulunduğu gerekçesiyle bozarak, davanın ilk derece mahkemesine geri gönderilmesine oy birliğiyle karar vermiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/250 E.  ,  2026/5230 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1972 E., 2023/1941 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu,
Hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,
Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sübuta, her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığına, sanığın hakaret kastının olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiillerin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince sağlık kurulu veya Adli Tıp İhtisas Dairesi'nden rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, tek hekim raporu yeterli görülerek yargılamaya devamla hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B.Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.03.2026 tarihinde karar verildi.