Hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının, sanığın inkârı, görgü tanığı olmaması ve mağdur beyanlarındaki çelişkiler nedeniyle Yargıtayca bozulması.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan verilen ilk derece mahkemesi mahkumiyet kararının bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine temyiz edilen dosyada, sanığın suçlamayı kabul etmemesi, olaya ilişkin görgü tanığının bulunmaması ve mağdurların sanığın söylediği iddia edilen hakaret sözlerine ilişkin beyanları arasında çelişkiler olduğu anlaşıldığından, mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delillerin neler olduğunun açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunarak, bölge adliye mahkemesinin kararı bozulmuştur.
4. Ceza Dairesi         2024/244 E.  ,  2026/5228 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1574 E., 2023/2326 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına, sanığın hakaret etme kastıyla hareket etmediğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, olaya ilişkin görgü tanığının bulunmaması ve mağdurların da sanığın söylediği iddia edilen hakaret sözlerine ilişkin beyanları arasında çelişkiler olduğunun anlaşılması karşısında; mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delillerin neler olduğu açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Orhangazi 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.03.2026 tarihinde karar verildi.