Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefetten verilen mahkûmiyet kararının etkin pişmanlık reddi ve gözaltı süresi mahsubu düzeltilerek onanması.
Özet: Yargıtay, kaçakçılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünü genel olarak usul ve kanuna uygun bularak, sanığın ödeme iradesi bulunmaması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına dair tebliğname görüşüne iştirak etmemiştir; ancak yargılama sürecindeki işlemlerin ve suç vasfının doğru belirlenmesi nedeniyle hükmü onarken, soruşturma aşamasında sanığın gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmemesi eksikliğini, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 63/1. maddesi uyarınca yeni bir yargılama gerektirmeksizin düzelterek onamıştır.
7. Ceza Dairesi         2022/12096 E.  ,  2026/2348 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/177 E., 2021/1104 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, ... kaçağı eşyanın ve nakil aracının müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme imkanının bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak;
Sanığın soruşturma aşamasında gözaltında geçirdiği sürenin 5237 Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 63/1. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hüküm fıkrasına “5237 Sayılı Kanun'un 63/1. maddesi uyarınca gözaltı süresinin sanığın cezasından mahsubuna” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2026 tarihinde karar verildi.