Yargıtay 4. Ceza Dairesi, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kesinleşen hüküm ile hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının hukuka uygunluğunu tespit ederek temyiz istemlerini esastan reddetmiştir.
Özet: Sanık hakkında verilen hakaret suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararının, tanık beyanları ve ses kayıtları gibi delillerle hukuka uygun bulunduğu ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle Yargıtay tarafından onanmasının yanı sıra, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olması sebebiyle temyiz incelemesi dışında kaldığı ve bu kısma yönelik temyiz isteminin usulden reddedildiği belirtilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/344 E.  ,  2026/4591 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1432 E., 2023/2274 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER :İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu, sanık müdafiinin temyizinin ise vekalet ücretiyle sınırlı olduğu belirlenmiştir.
Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyete dair verilen hükme yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; müvekkilinin atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, dosya kapsamında bulunan ses ve görüntü kayıtlarında herhangi bir hakaret içerikli söz bulunmadığına, bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı kararın bozulması talebine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Aynı davada yargılandığı hakaret suçundan mahkumiyet, görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraat kararı verilen sanık hakkında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suç açısından Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı ayrıca hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenerek,
Katılan ... ile tanık Ö.K.'nın beyanları ile CD çözüm tutanağına göre sanığın mahkumiyetine, engel sabıka kaydı nedeniyle hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmamasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken, uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi yerine 52/2. maddesi olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğu anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,
Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.03.2026 tarihinde karar verildi.