Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararını temyiz eden sanığın istinaf başvurusunun esastan reddi kararını mükerrir sanık hakkındaki denetimli serbestlik düzenlemesiyle düzeltilerek onamıştır.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddetmesi üzerine, Yargıtay sanığın temyiz itirazlarını değerlendirmiş; sanık savunmaları, şikayetçi anlatımları, tanık beyanları ve olay tutanağı gibi tüm deliller ışığında mahkumiyet kararını yerinde bularak hukuka uygunluğunu tespit etmiş, yalnızca mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiği yönündeki eksikliği hüküm fıkrasına eklemek suretiyle düzelterek onama kararı vermiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/1548 E.  ,  2026/4550 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2495 E., 2023/3148 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; mahkemece itibar edilen tutanağı kabul etmediğine, tanıkların tarafsız olmadıklarına, hakaret etmediğine, şikayetçinin kendisine hakaret ettiğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık savunması, şikayetçi anlatımları, tanıklar B.K. ve S.Ç.'nin beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine; koşulları bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,
Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "İkinci kez mükerrir olan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi" hususu dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasına "cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresi yazılmak suretiyle, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tunceli 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.03.2026 tarihinde karar verildi.