Özet: Bir şirket tarafından, vergi borçlarının tahsili amacıyla adına düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davada, davacı şirket ödeme emrinin dayanağı ihbarnamelerin usulsüz tebliğ edildiğini ve savunma haklarının kısıtlandığını ileri sürmüş, davalı idare ise geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasında kanuni bir sınırlama olmadığını savunmuştur. İlk derece mahkemesi ödeme emrini geçici vergi asılları ile cezanın bir katı aşan kısmı yönünden kabul etmiş, diğer kısımları reddetmiş; bölge idare mahkemesi ise tarafların istinaf başvurularını reddetmiştir. Yüksek mahkeme, ileri sürülen iddiaların bölge idare mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda olmadığını belirterek tarafların temyiz istemlerini reddetmiş ve kararı oybirliğiyle onamıştır.