Tescil davasında ilk derece mahkemesi kararının bozulmasının ardından yapılan karar düzeltme talebinin Yargıtay 8. Hukuk Dairesi tarafından reddedilmesi.
Özet: Bir tescil davasında ilk derece mahkemesinin ret kararının üst mahkemece bozulmasının ardından, bu bozma kararına karşı davalılar tarafından yapılan karar düzeltme başvuruları, dosya muhteviyatı ve üst mahkemenin önceki kararında belirtilen gerektirici sebepler çerçevesinde yerinde bulunmayarak oybirliğiyle reddedilmiş; karar düzeltme talepleri reddedilen başvuruculara kanun gereği para cezası ile ödenmesi gereken harç yükümlülükleri getirilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2015/255 E., 2020/18 K. Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.Kararın davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 03.06.2024 tarihli ve 2021/12926 Esas, 2024/3846 Karar sayılı ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.Davalılar Hazine vekili, ... vekili ve ... vekili tarafından Dairemizce verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:KARARDosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına, Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme istemlerinin REDDİNE,1086 sayılı Kanun'un 442. maddesi uyarınca takdiren 4.170,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden ayrı ayrı alınarak Hazineye irat kaydına,Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,891,50 TL peşin harcın ret harcına mahsubu ile kalan 634,70 TL'nin karar düzeltme isteyen ... ve ...'ndan ayrı ayrı alınmasına,05.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.