7. Ceza Dairesi, 7258 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararlarına karşı yapılan temyiz başvurularından birini tebligat usulü nedeniyle reddederken, diğerini zamanaşımı gerekçesiyle bozarak kamu davasını düşürmüştür.
Özet: Bir sanığın yokluğunda verilen kararın yasal sürede ve usulüne uygun tebliğ edildiği, bu nedenle temyiz isteminin kanuni bir haftalık sürenin sonunda yapıldığı anlaşılınca temyiz istemi süreden reddedilmiş; diğer sanık hakkında ise mahkûmiyet kararının verildiği tarihten itibaren suç için öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin temyiz incelemesi sırasında dolduğu tespit edildiğinden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.
7. Ceza Dairesi         2021/18291 E.  ,  2026/1057 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/117 E., 2016/334 K.
SUÇ : 7258 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanık ...'in 07.06.2016 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 21.06.2016 tarihinde temyiz ettiği, yokluğunda verilen kararın sanık ...'a doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliği usulsüz olup bu sanığın temyiz istemlenin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden;
Yokluğunda verilen kararın, sanık ...'e, 07.06.2016 tarihinde, MERNİS adresinde aynı çatı altında birlikte yaşayan babası imzasına, usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği, 21.06.2016 tarihinde ikinci kez yapılan tebligatın temyiz süresini canlandırmayacağı cihetle, sanığın 07.06.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra, 21.06.2016 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
II. Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden;
Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 67/2-d maddesi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 12.05.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.
Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 09.02.2026 tarihinde karar verildi.