Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan sanık hakkında verilen beraat kararını onayan istinaf mahkemesi kararını delil yetersizliği nedeniyle temyiz istemini reddederek hukuka uygun bulmuştur.
Özet: Hakaret suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesinin verdiği beraat kararına karşı katılan vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi sonrasında, katılan vekilinin suçun işlendiğine ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazları, sanığın suçu işlediğine dair dosyadaki delillerin yeterli görülmemesi ve bu nedenle beraat kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddedilerek, ilk derece mahkemesinin beraat hükmü oy birliğiyle onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2024/5390 E.  ,  2026/5830 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/4591 E. 2024/1220 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca duruşmalı inceleme talebinin reddine karar verilerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; suçun oluştuğuna, tanık beyanları bulunduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, suçu işlediğine dair delil bulunmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmayıp, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.03.2026 tarihinde karar verildi.