Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinaf başvurusu esastan reddedilen hükmü, sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin yerinde görülmemesiyle onamıştır.
Özet: Yüksek Mahkeme, hırsızlık suçundan yargılanan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının istinaf incelemesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi yönündeki kararı hukuka uygun bularak onamıştır; sanık müdafiinin eksik inceleme, suç kastının bulunmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiği, lehe hükümlerin uygulanmadığı, gerekçesiz hüküm verildiği ve Türk Ceza Kanununun 143. maddesinin uygulanmaması gerektiği şeklindeki temyiz nedenleri yerinde görülmemiş, hükümde herhangi bir isabetsizlik tespit edilmediği belirtilerek, alt mahkemelerce verilen kararların usul ve yasaya uygun olduğu kabul edilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/222 E. 2023/3222 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "eksik inceleme olduğuna, sanığın suç kastının bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, gerekçesiz hüküm verildiğine, TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 53. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.