Hakaret suçunda TCK 125/4 maddesindeki aleniyet koşulu için olay yerinin herkes tarafından algılanabilir olup olmadığının araştırılmamasının bozma nedeni sayılmasına ilişkin Yargıtay kararı.
Özet: Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun reddi kararının temyiz incelemesinde, mağdurun adliyenin üst katındaki ara bölümde söylendiği iddia edilen hakaret içerikli sözlerin, Türk Ceza Kanununun 125/4. maddesinde düzenlenen aleniyet şartını taşıyıp taşımadığının, yani belirlenemeyen sayıda kişi tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının olup olmadığının yeterince araştırılmadan hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu tespit edilerek, bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına ve dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere ilgili mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/3065 E.  ,  2026/5475 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1910 E., 2023/2641 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemiin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; karşılıklı hakaret kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, kamu görevlisine hakaret nedeniyle fazla ceza verilmesinin eşitliğe aykırı olduğuna, dosyanın yeniden incelenmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine, sanığın ikrarı, mağdur anlatımları, tanıklar İ.Y. ve B.U.'nun beyanları ile olay tutanağı göre sanığın diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Ancak;
5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde düzenlenen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında ; mağdur anlatımlarına göre sanığın adliyenin üst katındaki ara bölümde suça konu sözleri söylediği anlaşıldığından, bahse konu bölmenin aleni olup olmadığı araştırılarak sonuca göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ardahan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.03.2026 tarihinde karar verildi.