Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından hakaret suçundan sanığın istinaf başvurusunun reddedilerek verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına dair karar.
Özet: Sanığın hakaret suçundan aldığı mahkumiyet kararına yönelik, sarf ettiği sözlerin hakaret teşkil etmediği ve kendisinin mağdur olduğu yönündeki temyiz itirazları, dosyadaki suç tarihindeki maddi hatanın düzeltilmesi, sanığın savunmaları, sabıka kaydı ve kişiliğine göre yeniden suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaat oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair kararın yerinde bulunması, eylemin kanuni suç tipine uygun olduğunun saptanması neticesinde hukuka aykırılık görülmeyerek esastan reddedilmiş ve mahkumiyet hükmü onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2024/4682 E.  ,  2026/5470 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/4 E., 2024/275 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; söylediği sözlerin hakaret olmadığına, gerçek durumları söylediğine, yargılandığı davada mağdur edildiğine, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Suç tarihinin 15.06.2022 tarihi yerine 2022 olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğu belirlenmiştir.
Sanığın savunmaları ile dilekçe içeriklerine göre sanığın mahkumiyetine, sabıka kaydına göre ve suçlu kişiliği değerlendirilerek sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmaması yönünde, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'ne Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.03.2026 tarihinde karar verildi.