Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen beraat kararını, eylemin iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında olması nedeniyle onayarak temyiz başvurusunu reddetti.
Özet: Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede; eylemin 5237 sayılı Kanunun 128. maddesi kapsamında iddia ve savunma dokunulmazlığı sınırları içinde kaldığı gerekçesiyle, ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmünü kaldırarak beraat kararı veren Bölge Adliye Mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı tespit edilmiş ve katılan vekilinin temyiz istemi oy birliğiyle esastan reddedilerek beraat hükmü onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2024/3469 E.  ,  2026/5298 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/92 E., 2024/105 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince kaldırılarak atılı suçtan beraat kararı verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; davaya konu sözlerin gerçek ve somut bir vakaya dayanmadığına, eylemin iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında değerlendirilemeyeceğine ve sanığın eyleminin atılı suçun unsurlarını oluşturduğuna yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kalması sebebiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Trabzon 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.03.2026 tarihinde karar verildi.