Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararını, sanığın eylemi işlediğine dair şüpheden uzak kesin delil bulunmaması nedeniyle bozmuştur.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen ve bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddiyle kesinleşen mahkumiyet kararı, sanığın söz konusu paylaşımın kendisine ait olmadığını savunması, emniyet birimlerince yapılan incelemede suç teşkil eden içeriğin hesapta bulunmadığının tespit edilmesi ve dosyada yalnızca şikayet dilekçesi eki ekran görüntüsü dışında sanığı suçlayıcı nitelikte kesin ve yeterli delil olmaması nedeniyle şüpheden uzak bir mahkumiyetin kurulamayacağı gerekçesiyle, hem sanığın hem de Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri doğrultusunda bozulmuş ve dosyanın yeniden incelenmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine hükmedilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/4086 E.  ,  2026/5384 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/992 E., 2024/176 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği özetle; suçu işlemediğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; katılanın sunduğu şikayet dilekçesinin eki şeklindeki fotokopi çıktı dışında suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine dairdir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre,
Sanığın savunmasında, paylaşımın kendisine ait olmadığını belirtmesi, emniyet birimlerince düzenlenen 26.06.2022 tarihli tutanakta, suça konu edilen paylaşımın kullanılan hesapta mevcut olmadığının belirtilmesi, dosyada ihbar ekinde gönderilen ekran görüntüsü dışında sanığı suçlayıcı nitelikte bir delilin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığı halde yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.03..2026 tarihinde karar verildi.