Yargıtay 4. Ceza Dairesinin hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının, yeni yasal düzenlemeyle ön ödeme kapsamına alınması nedeniyle bozulması.
Özet: Üst mahkeme, sanık hakkında hakaret suçundan verilen ve istinaf başvurusunun reddiyle kesinleşen mahkûmiyet hükmünü, 24.12.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7571 sayılı Kanun değişikliği ile hakaret suçunun ön ödeme kapsamına alınması nedeniyle, sanığın hukuki durumunun 5237 sayılı Kanunun 2 ve 7. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu bulunması sebebiyle bozarak dosyayı ilk derece mahkemesine göndermiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/3807 E.  ,  2026/5367 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/781 E. 2023/1407 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın katılana hakaret etmediğine, şüpheden yararlandırılması gerektiğine ve atılı suçu işlediğine dair soyut nitelikteki beyanlar dışında ispata yarar delil olmadığı halde mahkumiyet hükmü kurulduğundan bahisle kararın bozulmasına yöneliktir.
III. GEREKÇE
Kurulan hüküm temyiz kanun yoluna tabi olup tavzih kararıyla düzeltilmesinin mümkün olmadığı nazara alınarak yapılan tavzihin yok hükmünde olduğu belirlenerek, 24.12.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7571 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 75. maddesinin 6-a bendinin (2) numaralı alt bendine göre hakaret (üçüncü fıkrasının (a) bendi hariç, madde 125) suçunun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının sair yönleri incelenmeksizin 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kadirli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.03.2026 tarihinde karar verildi.