Yargıtay, hazine adına kayıtlı taşlık vasıflı taşınmazda, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasında, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve imar-ihya iddialarının ispat edilememesi nedeniyle reddi kararını onadı.
Özet: Davacı, hazine adına taşlık vasfıyla tescilli taşınmazın tapu kaydının iptali ile kendi adına tescilini, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak talep etmiş; ilk derece mahkemesince kabul edilen dava, Yargıtayın bozma kararı sonrası, özellikle Hazine tapu kaydının oluştuğu 1963 yılı öncesine dayalı yirmi yıllık zilyetliğin somut delillerle ispatlanamadığı gerekçesiyle reddedilmiş ve bu ret kararı, bozmaya uygun bulunduğu ve hukuka aykırılık içermediği belirtilerek Yargıtay tarafından onanmıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2024/276 E., 2025/10 K.Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.Hakkari ili, Yüksekova ilçesi, ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucu 1 28... parsel sayılı 7.041,88 m² yüz ölçümündeki taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup ileride tarım alanına dönüştürülmesi mümkün olmayan yerlerden olduğu belirtilerek taşlık vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı, dava konusu 1 28... parsel sayılı taşınmazın irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu kaydının iptali ile adına tescilini talep etmiştir. Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karar, davalı Hazine vekilinin istinafı üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 02.12.2021 tarihli ve 2019/1224 Esas, 2021/2407 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karara karşı davalı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 08.02.2024 tarihli ve 2022/1062 Esas, 2024/966 Karar sayılı kararı ile; eski tarihli hava fotoğraflarından yararlanılması, 3 kişilik jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişi kurulundan taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirten rapor alınması; davacı taraf lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 46/1. maddesindeki şartların oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahalli bilirkişilerin imar-ihyanın tarihi ve zilyetliğin süresi konusunda somut olaylara dayalı beyanda bulunmadıkları, mahalli bilirkişiler davacı tarafından taşınmazın kullanıldığını beyan etmişler ise de bu iddiaların diğer deliller ile desteklenmediği, davacının dava konusu taşınmaz üzerindeki Hazinenin tapu kaydının oluştuğu 1963 tarihinden önceki 20 yıllık zilyetlik süresinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Mahkemece verilen karar, davacı vekili tarafından duruşma istemiyle temyiz edilmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddine karar verilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:- K A R A R -Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı 116,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.02.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.