yargıtay 4. ceza dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı yapılan temyiz başvurusunu, delil yetersizliği ve tanık beyanlarının taraflı olduğu iddialarını reddederek esastan onadı.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı yapılan temyiz başvurusunu, delil yetersizliği ve tanık beyanlarının taraflı olduğu iddialarını reddederek esastan onadı.

Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince mahkumiyetine hükmedilen sanık hakkında verilen hükme karşı istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine, sanık müdafiinin müvekkilinin suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı ve hükmün taraflı tanık beyanlarına dayandığı yönündeki temyiz istemi, sanığın savunmaları ile katılan ve tanık beyanları doğrultusunda eylemin hukuka uygun şekilde saptandığı, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı ve hukuka aykırılık tespit edilmediği gerekçeleriyle oy birliğiyle esastan reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.

4. Ceza Dairesi 2024/4642 E. , 2026/5061 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3785 E., 2023/3950 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, tarafsız olmayan tanık beyanlarına göre hükmün verildiğine, beyanlarının hükme esas alınmaması gerektiğine, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunmalarına, katılanlar ..., ... ile tanıklar R.S. ve T.O.'nun beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine, engel sabıkası ile suçlu kişiliği değerlendirilerek sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaat hasıl olmadığından, 5237 sayılı Kanun'un 62., 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmaması yönünde, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2026 tarihinde karar verildi.