Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararının istinaf sonrası temyizini değerlendirerek basit yargılama, haksız tahrik ve delil itirazlarını reddederek hükmü onadı.
Özet: Yargıtay, hakaret suçundan sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünü onayan bölge adliye mahkemesi kararını temyiz incelemesine alarak, sanık müdafiinin basit yargılama usulü uygulanması, haksız tahrik hükümleri ve delillerin hukuka aykırı elde edildiği yönündeki iddialarını; 5237 sayılı Kanunun 125/4. maddesi nedeniyle basit yargılama usulünün uygulanamayacağını, olay tutanağı, şikayetçi beyanları ve tanık anlatımlarıyla sanığın suçu işlediğinin sabit olduğunu, haksız tahrik iddialarının da yerinde görülmediğini belirterek hukuka aykırılık bulunmadığına hükmetmiş ve temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün oy birliğiyle onanmasına karar vermiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/3395 E.  ,  2026/4884 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1007 E., 2023/2043 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğine, polis memurlarının hem takviye ekip çağırıp hem de biber gazıyla müdahale ettiklerine, bu bağlamda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve delillerin hukuka aykırı elde edildiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması karşısında basit yargılama usulünün uygulanamayacağı belirlenmiş, olay tutanağı, şikayetçi beyanları, bu beyanları doğrulayan tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediğine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmakla temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.03.2026 tarihinde karar verildi.