7. Ceza Dairesi, 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçunda temel ceza tespiti, etkin pişmanlık uygulaması, takdiri indirim ve müsadere hataları içeren mahkûmiyet hükmünü bozmuştur.
Özet: Yüksek mahkeme, kaçakçılıkla mücadele kanununa muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet kararını incelerken, yargılama sürecinin usulüne uygun olduğunu belirtse de, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren lehe kanun hükümlerinin ceza tayininde uygulanmaması, eşyanın değeri nedeniyle indirim yapılmaması, etkin pişmanlık hükümleri hakkında sanığa yanıltıcı ihtar yapılması sonucu bu hakkın kullanılamaması, takdiri indirim ve adli para cezasının paraya çevrilmesi maddelerinin hatalı uygulanması ile tüm kaçak eşyanın yerine sadece numune sigaraların müsaderesine karar verilmesi gibi hukuka aykırılıklar tespit ederek ilk derece mahkemesi hükmünü bozmuştur.
7. Ceza Dairesi         2022/3514 E.  ,  2026/803 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/166 E., 2021/246 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak;
1.Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesinin delaletiyle aynı maddenin 5. ve 10. fıkraları uyarınca temel cezanın belirlenmesi ve eşyanın değerinin pek hafif olması nedeniyle cezada aynı Kanun'un 3/23. maddesi gereği indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine göre belirlenen
temel cezadan sonra 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılarak hüküm kurulması,
2.5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında ihtarat yapılmayan sanığa gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını hüküm verilinceye kadar ödemesi halinde cezasında 1/2 oranında indirim yapılacağının ihtar edilmesi gerekirken Mahkemece gönderilen talimat yazısında sanığa ödeme için bir aylık kesin süre verilmesi suretiyle yanıltılması ve ödeme yapmadığından bahisle 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,
3-Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin yazılması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
4-5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca gün adli para cezasının paraya çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
5-Suça konu tüm sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken sadece numune sigaraların 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesi gereği müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
Açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 03.02.2026 tarihinde karar verildi.