Orman İdaresinin kadastro sırasında şahıslar adına tespit edilen taşınmazın orman vasfıyla tescili talepli davasında kısmen kabul kararının temyizen onanması.
Özet: Davacı Orman İdaresinin, kadastro tespitiyle davalılar adına yazılan taşınmazın tamamının orman vasfında olduğu iddiasıyla açtığı davada, ilk derece mahkemesinin bozma sonrası, önceki çelişkili bilirkişi raporları üzerine yeniden yapılan incelemeler neticesinde taşınmazın belirli bölümlerinin orman niteliğiyle hazine adına tesciline ilişkin kısmen kabul kararını, tamamının orman olması gerektiğini savunarak temyiz etmesi üzerine Yargıtay, kararın usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek davacı vekilinin temyiz itirazlarını reddedip yerel mahkeme kararını onamıştır.
MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi
SAYISI : 2021/13 E., 2024/3 K.İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak verilen karar davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:I. DAVA 1. Kadastro sırasında, .. ili .. ilçesi .. Mahallesi çalışma alanında bulunan 1 19... parsel sayılı 7.359,08 m² yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir. 2. Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek, taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tescilini talep etmiştir. II. CEVAPDavalılar cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin 29.07.1996 tarihli ve 1995/210 Esas, 1996/205 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİİlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/3711 Esas, 2021/740 Karar sayılı ilamıyla “Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen fen bilirkişisi raporunda çekişmeli taşınmazın 2520 metrekaresinin orman sayılan yerlerden olduğu belirtilmesine rağmen, orman bilirkişisinden alınan raporda dava konusu yerin 2624 metrekaresinin orman sayılan yerlerden olduğu belirtilmiştir. Mahkeme tarafından kurulan hükümde ise fen bilirkişisi raporunda belirtilen 2624 metrekare kısmın orman olarak sınırlandırılmasına karar verilmiştir. Çelişkili bilirkişisi raporlarına dayanılarak hüküm kurulamaz” gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “bilirkişisi raporunda belirtildiği üzere dava konusu taşınmazın (A) harfiyle gösterilen 2.317,88 m², (B) harfiyle gösterilen 1059,35 m²lik taşınmaz bölümlerinin eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasına göre orman sayılan yerlerden olduğu” gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleriyle gösterilen bölümlerin orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiştir.V. TEMYİZA. Temyiz SebepleriDavacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazın tamamının orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek, hükmün bozulmasını talep etmiştir.B. Değerlendirme ve GerekçeDosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığına ilişkindir.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, temyiz edenin sıfatına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.VI. KARARAçıklanan sebeplerle;Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,12.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.