İş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında, temyiz edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine dair karar.
Özet: Bir iş kazası nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat davasında, ilk derece mahkemesi davayı kabul etmiş, bölge adliye mahkemesi ise davalı vekilinin istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir; ancak davalı tarafça yapılan temyiz başvurusu, temyize konu edilen tazminat miktarlarının bölge adliye mahkemesinin karar tarihi itibarıyla yasal kesinlik sınırının altında kalması sebebiyle, Hukuk Muhakemeleri Kanununun ilgili hükümleri uyarınca usulden reddedilmiştir.
10. Hukuk Dairesi         2025/10113 E.  ,  2026/2599 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/771 E., 2025/1015 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Tarsus 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2018/152 E., 2025/94 K.
Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine dair karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince hüküm altına alınan ve temyize konu edilen tazminat miktarları, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırının altında kalmaktadır.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,
05.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.