Danıştay Sekizinci Dairenin, maden kanununa muhalefetten kesilen idari para cezasının yasal temyiz parasal sınırı altında kalması nedeniyle temyiz başvurusunu incelemeksizin reddettiği kararı.
Özet: Maden Kanununa muhalefet nedeniyle bir maden işletme ruhsatına ilişkin uygulanan 207.660,00-TL tutarındaki idari para cezasının iptali istemiyle açılan dava sonucunda verilen bölge idare mahkemesi kararının temyiz edilmesi üzerine, Danıştay 8. Daire tarafından, temyize konu idari para cezasının miktarının, karar verildiği tarihte geçerli olan yasal parasal sınırın altında kalması nedeniyle temyiz kanun yoluna kapalı kesin kararlardan olduğu ve bu nedenle temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2023/4849 E.  ,  2025/4896 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/4849
Karar No : 2025/4896
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... Mad. İnş. Nak. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. Av. ... tarafından, Ordu ili, Ulubey ilçesi sınırları içerisinde ... sayılı II (a) grubu (andezit) maden işletme ruhsatına ilişkin olarak tesis edilen ... tarih ve ... sayılı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü işleminin 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 10. maddesinin 7. ve 8. maddeleri doğrultusunda 207.660,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin kısmının iptali istemiyle ...Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi...dari Dava Dairesince verilen... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 21/05/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.