Yargıtay tarafından kasten öldürmeye teşebbüs suçunda sanığın cezai ehliyeti ve eylemin vasfına ilişkin temyiz itirazları reddedilerek mahkûmiyet hükmünün onanması.
Özet: Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince mahkum edilen sanık hakkındaki istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından, sanık müdafiinin suç vasfına ve cezai ehliyet iddialarına ilişkin temyiz başvurusu, sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğinin sabit olduğu, akıl hastalığına dair yeterli kuşku bulunmadığı ve yargılama sürecinde hukuka aykırılık tespit edilmediği gerekçeleriyle Yargıtay tarafından oy birliğiyle esastan reddedilerek bölge adliye mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.
T U T U K L U
MAHKEMESİ:Ceza DairesiSAYISI : 2024/1880 E., 2025/673 K.SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüsHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozmaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ1. İstanbul Anadolu 25. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.11.2024 tarihli ve 2024/67 Esas, 2024/44 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53/1-2-3, 58/6-7. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.04.2025 tarihli ve 2024/1880 Esas, 2025/673 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, teşebbüsün derecesinde hataya düşülerek eksik ceza tayininin eleştirilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, lehe hükümlere ilişkindir.III. GEREKÇE1. Sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki bazı beyanlarında psikolojik sorunlarının bulunduğunu belirtmiş olması tek başına cezai ehliyetinin araştırılmasını zorunlu kılmayıp, Mahkeme huzurundaki savunmasında ailevi nedenlerle moralinin bozuk olduğunu, herhangi bir psikiyatrik ilaç kullanmadığını açıkça beyan etmesi, adli muayene raporunda cezai ehliyetini etkiler nitelikte herhangi bir psikiyatrik rahatsızlık tespit edilmemesi, dosyaya tanı veya tedaviye ilişkin herhangi bir sağlık belgesi ibraz edilmemiş olması ve sanık müdafiince de temyiz dilekçesinde bu hususun temyiz nedeni yapılmamış olması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 32. maddesi kapsamında ayrıca rapor aldırılmasını gerektirir mahiyette kuşku doğmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirdiğinin saptandığı, suçta kullanılan araç, darbe yerleri ve sayısı, hedef alınan bölgeler, sanığın eylem sırasında ve sonrasında sergilediği tutum ve davranışlar ile engel nedenin varlığı nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya eylem bulunmaması karşısında sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, sonuç ceza miktarı itibariyle uygulanması mümkün başkaca lehe hükümlerin bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin eleştirisi dışında, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.04.2025 tarihli ve 2024/1880 Esas, 2025/673 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 25. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2026 tarihinde karar verildi.