Yargıtay 6. Ceza Dairesi, nitelikli yağma suçundan sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf ret kararını, tekerrür uygulamasındaki eleştiriye rağmen onadı.
Özet: Nitelikli yağma suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen 12 yıl hapis cezası ve mükerrirlere özgü infaz rejimi kararının istinaf mahkemesince onanması üzerine, sanığın olay yerinde uyuşturucu kullanımı, katılanın telefonu borç karşılığı rehin bırakması ve beyanlardaki çelişki iddialarıyla beraat talepli temyiz başvurusu incelenmiş; yargılama sürecinin usul ve yasaya uygun yürütüldüğü, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin kesin verilere dayandığı, suç vasfı ve yaptırımların doğru belirlendiği gerekçeleriyle hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılarak temyiz istemi esastan reddedilmiş ve hüküm onanmıştır.
6. Ceza Dairesi         2024/1595 E.  ,  2026/675 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2777 E., 2023/2743 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2022 tarihli ve 2021/483 Esas, 2022/561 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-d-h ve 58. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. İstinaf
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 13.12.2023 tarihli ve 2022/2777 Esas, 2023/2743 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın temyiz istemi, olay yerinde uyuşturucu kullanmak için bulunduklarını, katılanın telefonunun borcu karşılığı dava dışı Zeki'ye rehin bıraktığına, katılan beyanlarının çelişkili olduğuna, katılanın zararının annesi tarafından giderildiğine ancak mahkemeye bildirilmediğine ve beraatine karar verilmesine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanığın adli sicil kaydından tekerrüre esas olacak şekilde daha ağır hükümlülüğü bulunduğu anlaşılmasına rağmen, daha az ceza içeren ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasında esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma sebebi yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 2 88... . maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
20.01.2026 tarihinde karar verildi.