Yargıtayın hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararını, delil yetersizliği ve masumiyet karinesi iddialarına rağmen hukuka uygun bularak onadığı karar.
Özet: Yüksek mahkeme, daha önce bozma kararı üzerine sanık hakkında verilen hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmünü onamıştır; sanık ve müdafiinin suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, maddi delil bulunmadığı, masumiyet karinesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiği gerekçeleriyle beraat istemlerini içeren temyiz başvuruları, ilk derece mahkemesinin kararında hukuka aykırılık veya isabetsizlik tespit edilmediğinden reddedilmiş, mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya uygun olduğuna karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/3973 E., 2025/242 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaSanık hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, maddi delil bulunmadığına, masumiyet karinesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu; sanığın temyiz isteminin, atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında bozma üzerine hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.