Yargıtay 4. Ceza Dairesi, kamu görevlilerine karşı işlenen hakaret suçunda sanık müdafiinin temyiz istemini reddederek bölge adliye mahkemesi kararının onanmasına hükmetmiştir.
Özet: Sanık hakkında kamu görevlilerine yönelik hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün istinaf incelemesinde esastan reddedilmesi üzerine sanık müdafiinin, müvekkilinin suçu işlemediği, yetersiz delil ve usulsüz yakalama iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu, üst mahkemece; polislerin iftira atmasını gerektirecek husumet bulunmadığı, eylemin dosya kapsamına ve kanuna uygun olduğu, cezanın yasal bağlamda uygulandığı gerekçeleriyle, istinaf kararında hukuka aykırılık görülmeyerek oy birliğiyle esastan reddedilmiş ve hüküm onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2026/260 E.  ,  2026/4761 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2542 E. 2023/839 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin 18.04.2023 tarihli ek kararıyla temyiz isteminin reddine karar verildiği, sanık müdafiinin bu ek karara yönelik temyizinin bulunmadığı, temyiz kapsamının hakaret suçundan verilen hükümle sınırlı olduğu,
Hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,
Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizinin; sanığın üzerine atılı suçu işlemediği, şikayetçi polislerin beyanları dışında bir delil bulunmadığı, yeterli araştırma yapılmadığı, polislerin usule aykırı şekilde yakalama işlemi yaptıkları, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Sanığın savunması, mağdurlar ile katılanın beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, kamu görevlisi olan ve daha önce sanıkla aralarında husumet bulunmayan polislerin iftira atmalarını haklı gösterecek herhangi bir neden bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın hakaret suçunu işlediğinin kabulüne ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde olduğundan sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan eleştiri dışında kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.03.2026 tarihinde karar verildi.