Yargıtay, hakaret suçunda karşılıklı fiiller nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararını temyiz istemini reddederek onadı.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince mahkumiyet kararı verilen bir davada, bölge adliye mahkemesi kararı düzelterek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına hükmetmiş ve istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Sanığın suçu işlemediği iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusu üzerine, temyiz mercii, hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiği yönündeki mahkemenin tespiti ve takdirinde hukuka aykırılık bulmayarak, temyiz istemini esastan reddetmiş ve bölge adliye mahkemesinin kararını onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2024/1088 E.  ,  2026/4637 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3007 E., 2023/2588 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince hüküm açıklanılarak verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hüküm kaldırılarak ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, alınan beyanlara, incelenen dava dosyası içeriğine göre, hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiği yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kaynarca Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.03.2026 tarihinde karar verildi.