Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararını, sanığın haksız tahrik, ceza erteleme ve HAGB taleplerini reddederek, aleyhe temyiz olmadığından artırım hatasına rağmen oy birliğiyle onadı.
Özet: Hakaret suçundan mahkumiyet kararı alan sanığın istinaf başvurusunun reddi sonrası yaptığı temyiz incelemesinde, Yargıtay, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin sanığın savunmaları ile tanık beyanlarını ve hukuka aykırılık iddialarını doğru değerlendirerek mahkumiyetine karar verildiğini, haksız tahrik koşullarının oluşmadığını ve ceza ile ilgili belirli kanun maddelerinin uygulanmamasının yerinde olduğunu tespit etmiş; mağdur sayısı nedeniyle cezaya ilişkin artırımda alt sınırdan uzaklaşma eksikliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmadığı gerekçesiyle, sanığın temyiz isteminin esastan reddedilerek hükmün oybirliğiyle onanmasına karar vermiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/4624 E.  ,  2026/4583 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1244 E., 2024/1204 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; asıl kendisinin mağdur olduğuna, haksızlığa uğradığına, adil ve objektif yargılama yapılmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanığın savunmalarına, katılan ... ile şikayetçiler H.E.B., K.E. ile U.K.'nın beyanlarına göre mahkumiyetine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına, engel sabıka kaydı ile suçlu kişiliği ve cezanın geleceği üzerindeki etkileri değerlendirilerek hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62., 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmaması yönünde Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Mağdur sayısı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin tatbiki sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.03.2026 tarihinde karar verildi.