Yargıtay 9. Ceza Dairesi, nitelikli cinsel saldırıdan verilen beraat hükmünü, uygulama maddesi eksikliğinin giderilmesiyle düzelterek onadı.
Özet: Nitelikli cinsel saldırı suçlamasıyla açılan davada sanığın beraatine karar verilmesi ve bu hükmün istinaf yoluyla bölge adliye mahkemesince esastan reddedilerek onanması üzerine yapılan temyiz incelemesinde, ilk derece mahkemesinin beraat yönündeki kanaat ve takdirinin doğru olduğu tespit edilmiş, ancak beraat hükmünde yasal uygulama maddesinin belirtilmemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanunun 230/2. maddesine aykırılık teşkil eden bu eksikliğin yeniden yargılamaya gerek olmaksızın Yargıtay tarafından ilgili kanun maddesinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesi mümkün bir hukuka aykırılık olduğu kabul edilerek, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/481 E., 2019/1583 K. SUÇ: Nitelikli cinsel saldırıHÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: OnamaBölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemiÖzetle, eksik inceleme ile karar verildiğine ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak ; Sanık hakkında gerçekleştirilen yargılama sonucunda "sanığın atılı suçu yasal unsurları oluşmuş şekilde işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir nitelik ve derece her türlü şüpheden uzak somut kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği" gerekçesiyle beraat hükmü kurulurken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230/2. maddesine muhalefet edilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04.2018 tarihli, 2016/115 Esas, 2018/103 Karar sayılı hükmünde yer alan "sanığın atılı suçu yasal unsurları oluşmuş şekilde işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir nitelik ve derece her türlü şüpheden uzak somut kesin ve inandırıcı delil elde edilmediğinden" ibaresinden sonra gelmek üzere "5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2026 tarihinde karar verildi.